فرزندم! اینچنین باش...

این، سفارش های پدری است به فرزندش

و فرزندان، آرزوهای درازی دارند که به آنها نمی رسند؛

در راهی می روند که به نابودی می رسد.

فرزندان انسان، نشانه گاه تیر دردها،

اسیران روزگار،

تیررس رنج ها،

بندگان دنیا،

معامله گران هیچ و پوچ

و برنده های رقابت فنا و زوالند.

فرزندان انسان، در بند مرگ،

ناگزیر از رنج،

همدم اندوه،

آماج بلا،

شکست خورده شهوت

و جانشین مردگانند.

فرزندم!

این روزها که می بینم دنیا پشت کرده، روزگار سرکش از من می گریزد

و آخرت، نزدیک می شود.

از فکر و ذکر دیگران، رها شده ام.

به بیرون از خود، اعتنایی ندارم.

نگاهم از مردم، به درونم برگشته، به خود می اندیشم.

نزدیک شدن مرگ، از فکرها و خواهش ها هم مرا منصرف کرده

و حقیقت وجودم را عریان، پیش چشمم نهاده،

مرا مشغول اموری جدی کرده که شوخی برنمی دارند و

به حقایقی کشانده که عین واقعیتند.

فرزندم!

(این روزها از فکر دیگران بیرون آمده ام؛

ولی به تو فکر می کنم)

چون تو پاره وجود منی،

نه، بالاتر از این،

تو، خود منی،

رنجی به تو برسد، به من رسیده؛

اگر مرگ سراغت بیاید، سراغ من آمده؛

حال و احوال تو، حال و احوال من است و

به همین خاطر، این نامه را می نویسم.

می نویسم تا پشت و پناه تو باشد؛ چه من زنده بمانم و چه نمانم.

پسرم!

سفارشت می کنم از خدا پروا کن و

پیوسته به فرمان او باش

و با پیاپی به خاطر آوردنش، دلت را آباد کن و

به ریسمان او بیاویز.

کدام رشته، محکم تر از رشته بین تو و خداست

(اگر آن را بگیری)؟

دلت را زنده نگه دار؛ با یادآوری،

هوایش را بمیران؛ با پارسایی،

توانایش کن؛ با باور،

روشنایی اش ده؛ با اندیشه،

حقیرش کن؛ با فکر مرگ،

وادارش کن تا اقرار کند که دنیا رفتنی است؛

وادارش کن تا با چشم باز، ناگواری های دنیا را ببیند؛

وادارش کن واهمه کند از هیبت روزگار؛ از تغییر حال و احوال؛ از روزها و شب های تلخی که شاید در راه باشند.

داستان رفتگان را برایش بگو!

بگو بر سر آنها که پیش از او بودند، چه آمده!

دیار و یادگار رفتگان را نشان او بده!

بگو: «ببین چه ها کردند؛

از کجا کوچ کردند؛ کجا فرود آمدند و ماندنی شدند.

از کنار رفیقان، به دیار ناآشنایی رفتند و

همین امروز و فرداست که تو هم از آنها شوی».

فرزندم!

آخر راه را آباد کن.

آن دنیا را با این دنیا عوض نکن!

درباره آن چه نمی دانی، گفتگو نکن!

آن جا که لازم نیست حرفی بزنی، نزن!

اگر می ترسی در راهی گم شوی، همان اول راه، پا، پس بکش؛

چون در آستانه سرگردانی، باز ایستادن و تأمل، بهتر است از این که بگذاری حوادث هول ناک، تو را بر پشت خود بنشانند و هرجا ببرند.

به خوبی ها بخوان و اهل خوبی باش!

با دست و زبان، بدی را بران!

تمام سعی ات را بکن تا از اهل بدی، دور بمانی!

آن طور که شاید و باید، در راه خدا جهاد کن و نگذار تا ملامت هیچ ملامت گری، تو را نگه دارد،

در جست و جوی حقیقت، هر جا که هست، در اعماق سختی ها و در انبوه حوادث، غوطه ور شو

و پی فهم حقیقت دین باش!

خودت را عادت بده به صبوری و به تحمل ناگواری ها!

چه اخلاق خوبی است این صبوری و این شکیبایی در مسیر حق!

در همه احوال، وجودت را به خدایت بسپار!

پیش او باشی، پناهت امن است و نگهبانت قوی.

هرچه می خواهی، تنها از او بخواه

که دادن و ندادن، دست اوست.

مدام از او تقدیرهای خوب بخواه!

فرزندم، به این سفارش ها دقت کن و به این نامه، پشت نکن...

(نامه سی و یکم نهج البلاغه)

/ 6 نظر / 11 بازدید

علی ابن ابیطالب : پیش از این که نسبت به کاری تصمیم بگیری مشورت کن ، و قبل از این که وارد عمل شوی ، فکر کن

علی ابن ابیطالب : برای مردم آن را بخواه که برای خود می خواهی و با دیگران طوری رفتار کن که مایلی درباره ات آنچنان کنند

میلاد امام علی (ع) ، مولود کعبه، بر تمامی شیعیان مبارک باد [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل] [گل][گل] [گل]

جواد

روز پدرو به همه پدران و مخصوصا پدر عزیزتان مبارک

سه نقطه . . .

اگه دوست داری این آقا پدرت باشه باس حرفهایی که خطاب به بچه هاش زده رو عمل کنی این کاره هستی...؟!! بسم ا...